Αφήνοντας κατά μέρος τα πατριωτικά τραγούδια και τα συνθήματα που προωθεί σήμερα ο τσαρλατάνος ντε Τζορτζέσκου, η Ρουμανία δεν ήταν ποτέ μια ισχυρή χώρα, μάλλον ένα έθνος δειλών που δεν ήθελε να στενοχωρήσει κανέναν. Πάντα υποτελείς αυτοκρατοριών και καθοδηγούμενοι σε συμμαχίες καθώς φυσάει ο άνεμος της ιστορίας. Η παρουσία μας στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ σηματοδότησε την καλύτερη περίοδο στην ιστορία της Ρουμανίας, αλλά αυτό δεν οφείλεται σε εμάς, αλλά στην ευρωπαϊκή ιδέα της δημιουργίας ενός σταθερού χώρου.
Αυτές τις μέρες, στο Μόναχο, πραγματοποιείται Διάσκεψη Ασφαλείας (Munich Security Conference (MSC)) στην οποία συμμετέχουν 50 ηγέτες πολιτειών και κυβερνήσεων. Λιγότερο ο πρόεδρος της Ρουμανίας, Nicușor Dan. Η αλήθεια είναι ότι η Ρουμανία δεν χρειάζεται πραγματικά ασφάλεια. Με πόσους προδότες έχουμε, τους Ρώσους θα τους περίμεναν με λουλούδια και δεν θα έχουν εκπλήξεις όπως στην Ουκρανία, αν μας εισέβαλαν.
Αντ' αυτού, θα συμμετάσχει η Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Μολδαβίας Maia Sandu, η οποία, εκτός από τις συναντήσεις που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί με πολλούς ηγέτες κρατών, θα συμμετάσχει επίσης σήμερα σε πάνελ συζήτησης με θέμα την καταπολέμηση των υβριδικών απειλών. Ούτε η Ρουμανία έχει ούτε χρόνο ούτε... ούτε διάθεση για αυτές τις συζητήσεις. Η Ρουμανία περιμένει υπομονετικά να δει τι της επιφυλάσσει η μοίρα. Περιμένει με νωθρότητα, ανικανότητα, ανίκανη να γράψει τη δική της ιστορία. Περιμένω με μεγάλο ενδιαφέρον μια νέα Queen Mary για τη Ρουμανία.
